Duncan Jones wyreżyserował obraz, który podejmuje niejednokrotnie już ograna w filmie i literaturze kwestię czy można poruszać się w czasie? młody kapitan Colter Stewens (Jake Gyllenhaal) bierze udział w dziwnej misji? budzi się nagle w pociągu zmierzającego do Chicago – naprzeciw siedzi dziewczyna, której nie zna a ona zwraca się do niego innym imieniem? podchodzi konduktor, sprawdza bilety, ktoś wylewa mu na buty odrobine kawy?zwyczajne życie w podróżniczej rzeczywistości? a za chwilę w pociągu następuje wybuch i wszyscy giną?wszyscy oprócz Coltera, który nagle znajduje siew jakimś dziwnym zamkniętym miejscu a z ekranu przemawia do niego kobieta w Wojskowym mundurze? pani kapitan tłumaczy mu, że został wysłany do tego pociągu, aby dowiedzieć się, kto był zamachowcem?i będzie wysyłany aż się tego dowie, gdyż z informacji, jakie posiada wojsko ? zamachowiec na tym nie poprzestanie i koniecznie trzeba się dowiedzieć gdzie planuje nowy zamach, aby temu zapobiec?, więc Colter wysyłany jest znowu i znowu i za każdym razem jest coraz bliżej odkrycia tożsamości zamachowca, ?ale podczas tych ?powrotów? zbliża się z siedzącą naprzeciwko kobietą i bardzo chce uratować zarówno ją jak i pozostałych pasażerów?
Artykuł „Kod nieśmiertelności” stanowi fascynującą podróż przez tajemnicze zakamarki ludzkiego życia i poszukiwania wiecznej młodości. Autor w przystępny sposób przedstawia zagadnienia związane z bioinformatyką i genetyką, ukazując nam możliwości oraz wyzwania, jakie niesie ze sobą rozwój technologii medycznych. Ciekawe jest także poruszenie etycznych dylematów związanych z nieśmiertelnością oraz kwestii społeczno-politycznych z nią związanych. Artykuł skłania do refleksji nad własnym podejściem do życia i śmierci, a jednocześnie otwiera oczy na nowe perspektywy i możliwości, jakie stoją przed ludzkością. Polecam lekturę każdemu, kto interesuje się tematyką medyczną, technologiczną oraz filozoficzną.
Dostęp do komentarzy mają wyłącznie osoby zalogowane.